ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑ 'ΝΑΙ Τ' ΑΓΙΑ ΧΩΜΑΤΑ ΠΟΝΤΟΥ - ΙΩΝΙΑΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ ...ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ
( με την υπογραφή του συγγραφέα Δημήτρη Π. Κεραηλίδη )

Αυτοί οι οποίοι είναι κόντρα στον Έλληνα, τώρα περνούν τα δυσκολότερα τους. Κι απ' την άλλη, ξέρετε; Ζούμε στο 2020 και το 2019 έφυγε... Πριν καιρό ζούσαμε τα 100χρονα από την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. Τώρα;;; ΤΕΛΟΣ;;; Όχι ρε αδέρφια. Εμείς εδώ, στον ΠΥΡΡΙΧΙΟ, θα φωνάζουμε. Μέχρι να κουραστούμε θα παλεύουμε, μέχρι να πεθάνουμε θα ελπίζουμε. Και να ξέρετε. Τα 100 χρόνια δεν είναι το 2019 από την Γενοκτονία, αλλά το 2022, καθώς το 1922 ξεκλήρισε το παλιοτόμαρο ο τότε Σουλτάνος τους και μετέπειτα υποψήφιος για Νόμπελ Ειρήνης προταθείς από τον Μέγα Βενιζέλο... Ναι. Το 1922 μας ξεκλήρισε από την πατρίδα μας. Και να ξέρετε. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι τα Άγια Χώματα του Πόντου και της Ιωνίας!!! Αμήν...

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2019

ΑΠΟ ΤΑ ΣΟΥΡΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ - ΓΙΩΣΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ο Γιώσος με τη σχοινοσυντροφιά του
Ήταν Άνοιξη και τότε, Μάης του 1964, όταν ένας από τους πιο έμπειρους και θαρραλέους ορειβάτες
άφησε την τελευταία του πνοή κάτω από την υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, τον Μύτικα. Τέσσερις ορειβάτες κατρακύλησαν 500 μέτρα στην πλαγιά κάτω από το «λούκι» του Μύτικα. Οι τρεις τα κατάφεραν∙ ο Γιώσος Αποστολίδης «κατρακύλησε στην αγκαλιά του χιονιού [...] και ξεψύχησε στο σπίτι του», όπως έγραψε στο περιοδικό Όλυμπος του Συλλόγου Ελλήνων Ορειβατών (ΣΕΟ), η Ευδοκία Δέγκα.
Το καταφύγιο του Ολύμπου, το υψηλότερο των Βαλκανίων, φέρει επάξια το όνομά του με πρωτοβουλία του ΣΕΟ Θεσσαλονίκης. Εκτός από τον Όλυμπο όμως, ο τολμηρός ορειβάτης άφησε ανεξίτηλα τα χνάρια του και σε όλους τους ανθρώπους που τον γνώρισαν από κοντά, και σε όσους μιμούνται το παράδειγμά του στο πάθος του για τη ζωή και τη φύση, στο πείσμα, τη μαχητικότητα, στα ιδεώδη της αυταπάρνησης και της ανιοδιοτέλειας.

Ο ΠΟΝΤΙΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΗΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΕ ΟΛΥΜΠΟ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΚΙ ...ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ
Γιώσος Αποστολίδης

Ο Γιώσος γεννήθηκε το 1907 στα Σούρμενα του Πόντου. Το όνομά του ήταν Ιωσήφ, αλλά του άρεσε να τον φωνάζουνε «Γιώσο», στη διάλεκτο του τόπου καταγωγής του.

Στην Ελλάδα ήλθε το 1924, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Έκανε διάφορες εργασίες, οικοδομικές και εργολαβικές, και αργότερα ασχολήθηκε με το εμπόριο, ανοίγοντας το δικό του κατάστημα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.